Rada Pokoju.

Z RPedia

Prezydent USA Donald Trump podpisał w Davos 22.01.2026 r. dokument założycielski Rady Pokoju. W wydarzeniu uczestniczyli także liczni przywódcy państw z Europy, Azji, Bliskiego Wschodu i Ameryki Łacińskiej. Polska nie złoży w Szwajcarii podpisu, ale prezydent Karol Nawrocki wziął udział w spotkaniu. Sygnatariuszami dokumentu, obok Donalda Trumpa, są przedstawiciele następujących państw: Arabii Saudyjskiej, Argentyny, Armenii, Azerbejdżanu, Bahrajnu, Bułgarii, Indonezji, Jordanii, Kazachstanu, Kosowa, Maroka, Mongolii, Pakistanu, Paragwaju, Kataru, Turcji, Uzbekistanu, Węgier oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Sprzeciw wobec przystąpienia do Rady Pokoju, jak dotąd, wyrazili przedstawiciele następujących państw: Norwegii, Słowenii, Szwecji oraz Wielkiej Brytanii.

Donald Trump ogłosił powołanie Rady Pokoju 15 stycznia. Mandat Rady obejmuje nadzór nad realizacją 20-punktowego planu pokojowego Białego Domu, koordynację międzynarodowego wsparcia, mobilizowanie środków finansowych oraz polityczne rozstrzyganie sporów wokół odbudowy i bezpieczeństwa Gazy. Członkostwo w Radzie Pokoju jest zarezerwowane dla państw zaproszonych przez USA. Standardowy okres członkostwa wynosi trzy lata, ale kraje, które w pierwszym roku przekażą 1 mld dol., otrzymują miejsce stałe. Z ustaleń Reutersa wynika, że mniejsze kraje mogą zapłacić niższe kwoty, rzędu 200 mln dol.

Rada Pokoju, nowa instytucja, na której czele stoi prezydent USA Donald Trump zaczyna przybierać konkretną formę. Według założeń prezentowanych przez amerykański rząd Rada Pokoju ma nadzorować odbudowę Strefy Gazy i zarządzać palestyńską półenklawą. Jednak Trump np. w wywiadzie dla agencji Reutera zasugerował, że Rada ma pomóc w rozwiązywaniu innych konfliktów na świecie. Ciałem kierującym Radą Pokoju ma być zarząd, na którego czele stoi prezydent USA. Zaproszenie od Trumpa do dołączenia do tego ciała miało dostać już ponad 60 przywódców.Zgodnie ze statutem to państwa członkowskie mają przygotowywać agendę prac Rady oraz podejmować decyzje w kluczowych sprawach na zasadzie "jedno państwo — jeden głos", zwykłą większością. Dotyczy to m.in. corocznych budżetów, tworzenia jednostek zależnych, powoływania najwyższych urzędników wykonawczych oraz najważniejszych decyzji politycznych. Wszystkie te rozstrzygnięcia wymagają jednak zatwierdzenia przez przewodniczącego. Operacyjnie Rada Pokoju współpracuje z Narodowym Komitetem ds. Administracji Gazy (NCAG), którym kieruje dr Nabil Ali Sza’at. Komitet ten składa się z technokratów odpowiedzialnych za codzienne zarządzanie usługami publicznymi i bezpieczeństwem w regionie pod nadzorem Wysokiego Przedstawiciela.[1]

Przypisy:[edytuj | edytuj kod]